Zielonka - logo
Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, owoc

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia Pall.

Rodzina Różowate (Rosaceae)

Pochodzi z Kaukazu; tolerancyjna co do gleby, światłożądna, odporna na suszę, mrozy i zanieczyszczenia powietrza [1,2,7]

Krzew lub małe drzewo do 8 m wys., żyje do 150 lat. Występuje w okolicach Kaukazu, zach. Iranu i Azji Mniejszej [1,2,7].

Powiedzenie "gruszki na wierzbie" może się odnosić do uprawianej u nas w parkach i ogrodach kaukaskiej gruszy wierzbolistnej, której liście przypominają wierzbę.

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, gałązka z owocem i liśćmi

Grusza wierzbolistna jest najpopularniejszą gruszą ozdobną w naszym kraju. Ma ładny pokrój, który dodatkowo jest podkreślany przez srebrzystą barwę jej liści. Można ją stosować jako podkładkę dla wrażliwych na mrozy szlachetnych odmian gruszy domowej. W miarę dobrze znosi cięcie, co pozwala na nadawanie jej różnych kształtów. Nadaje się również do utrwalania zboczy [3,4,5,6].

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, kwiaty

Pylniki w kwiatach gruszy wierzbolistnej (i innych grusz) mają kolor ±fioletowy, w przeciwieństwie do jabłoni, których pylniki są ±żółte[1,2].

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, owoc

Owoce gruszy wierzbolistnej to niewielkie, zielone, twarde i niejadalne gruszki o gorzkim smaku.

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, owoc

Owoce gruszy wierzbolistnej, podobnie jak u naszej gruszy dzikiej - ulęgałki, po ulężeniu brązowieją i miękną.

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia i Wierzba biała, Salix alba, porównanie liści

Liście gruszy wierzbolistnej przypominają liście niektórych wierzb. Aczkolwiek, w przeciwieństwie do wierzb, których liście są zwykle piłkowane, liście gruszy wierzbolistnej są całobrzegie oraz mają dłuższe ogonki[1,2].

Grusza wierzbolistna, Pyrus salicifolia, gałązka z liśćmi
Dąb szypułkowy, Quercus robur, liść i owoc, obok napis, naucz się rozpoznawać drzewa z naszym programem

Literatura:

  1. Seneta W., Dolatowski J., 2006."Dendrologia" Wydanie II poprawione i uzupełnione. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006. s. 244-245
  2. Bugała W., 1991. "Drzewa i Krzewy dla terenów zieleni" wydanie II. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1991. s. 305
  3. Patioflower. Grusha ivolistnaja, Pyrus salicifolia. – (rus.) dostęp 02.05.2015.
  4. Agroatlas.ru. Pyrus_salicifolia. – (ang.) dostęp 02.05.2015
  5. Udec.ru. Dekoratyvyi sad. Derevo. Grusha vidy. – (rus.) dostęp 02.05.2015.
  6. Supersadovod.ru. Obrezka derevev i kustarnikov.Obrezka grushi.– (rus.) dostęp 02.05.2015.
  7. Royal Horticultural Society. Plants, Prunus salicifolia – (ang.) dostęp 03.05.2015.

opracowała Anna Górska, Wrocław 2015

wróć